Komunikaty prasowe

 Udział w rozprawie oraz rejestracja dźwięku i obrazu podczas rozpraw

          W postępowaniu przed sądem administracyjnym przedstawiciele telewizji, radia, prasy i filmu mogą brać udział w rozprawie, chyba że szczególny przepis ustawy ogranicza tę zasadę, względnie sąd zarządzi przeprowadzenie rozprawy przy drzwiach zamkniętych (art. 90 i 96 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U.2024.935).
          Jednakże nawet i w tych przypadkach ogłoszenie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie odbywa się publicznie.
          W postępowaniu przed sądem administracyjnym można dokonywać rejestracji dźwięku i obrazu z przebiegu rozprawy.
         Zgodę w tym zakresie wydaje przewodniczący składu orzekającego w ramach ogólnego kierownictwa nad przebiegiem rozprawy. Zgoda może określać warunki rejestracji, np. miejsca ustawienia kamer i mikrofonów, aby nie utrudniały one przeprowadzenia rozprawy.
         Wnioski w tym zakresie można składać pisemnie przed rozprawą (ta forma jest preferowana) albo ustnie do protokołu w trakcie rozprawy. 
Niezależnie od tego przedstawiciele mediów są zobowiązani samodzielnie zadbać o przestrzeganie rygorów wynikających z ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (t.j. Dz.U.2018.1914).

Publikacje prasowe

Przedmiotem artykułu prasowego opublikowanego w Dzienniku Gazecie Prawnej z 6 października 2025 r., nr 193(6610), str. B4, był wyrok WSA w Gliwicach z 3 września 2025 r. (I SA/Gl 1356/24) uchylający w części interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Spór zaistniały w sprawie dotyczył kwestii możliwości zastosowania tzw. ulgi prowzrostowej („ulgi na ekspansję”), a w szczególności sposobu rozumienia pojęcia „produkty dotychczas nieoferowane”, o którym mowa w art. 18eb ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm.). Skarżący wyraził przekonanie, że produktami dotychczas nieoferowanymi są wody butelkowane i napoje, które różnią się od dotychczas oferowanych wód butelkowanych i napojów przynajmniej recepturą, technologią wytwarzania, smakiem, konsystencją lub opakowaniem. Organ stwierdził z kolei, że jeżeli skarżący dotychczas oferował wody butelkowane i napoje, to jakiekolwiek inne wody butelkowane i napoje nie będą spełniały cechy produktów dotychczas nieoferowanych. Sąd nie podzielił tego zapatrywania organu. W uzasadnieniu tej kwalifikacji zwrócono uwagę, że wyróżnia się różne rodzaje wód butelkowanych i napojów. W konsekwencji niedopuszczalne jest uznanie, by wszystkie wody butelkowane lub napoje stanowiły jeden produkt w ujęciu rodzajowym.

Wyrokiem z 7 sierpnia 2025 r. (II SA/Gl 197/25) WSA w Gliwicach stwierdził nieważność m. in. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, która została wydana w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pn.: „Budowa i eksploatacja Ekologicznego Centrum Odzysku Energii w Rudzie Śląskiej”, zlokalizowanego w rejonie Drogowej Trasy Średnicowej (DTŚ) i ul. Zabrzańskiej (działki nr 273, 279, 280, 217/21, 218/21, 248/21 i 158/25). Treść tej decyzji jest opublikowana na stronie podmiotowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (https://bip.katowice.sko.gov.pl/res/serwisy/pliki/37634524?version=1.0). Z kolei motywy wyroku zostaną przedstawione w uzasadnieniu tego orzeczenia, które podlega sporządzeniu z urzędu. Zapoznanie się z nimi będzie możliwe na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych (https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

W wyroku z 24 lipca 2025 r. (I SA/Gl 152/25) WSA w Gliwicach nie zgodził się ze stanowiskiem wierzyciela o bezzasadności zarzutu nieistnienia egzekwowanego obowiązku w postaci opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, która w świetle złożonej deklaracji była zamieszkana jedynie przez zobowiązanego. U podstaw tej kwalifikacji legło stwierdzenie, że obowiązek ten nie mógł powstać, skoro w analizowanym okresie zobowiązany był tymczasowo aresztowany i przebywał w areszcie śledczym, a tym samym faktycznie nie zamieszkiwał na tej nieruchomości.

W artykule prasowym opublikowanym w Dzienniku Gazecie Prawnej z 21 lipca 2025 r., nr 139(6556), str. B4, wspomniano o wyroku WSA w Gliwicach z 20 maja 2025 r. (I SA/Gl 1262/24). W orzeczeniu tym stwierdzono, że rekompensaty otrzymane w ramach rządowego programu wsparcia podmiotów z branż energochłonnych w związku z nadzwyczajnymi zdarzeniami na rynku energii podlegają zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805, ze zm.).

Artykuł prasowy opublikowany w Dzienniku Gazecie Prawnej z 16 lipca 2025 r., nr 163(13227), str. A11, został poświęcony wyrokowi WSA w Gliwicach z 25 czerwca 2025 r. (I SA/Gl 1486/24), w którym przesądzono, że wymóg pisemności oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostaje spełniony już w przypadku samego wskazania oznaczenia tej formy opodatkowania (PPE) w tytule przelewu podatkowego.

Wyrokiem z 14 lipca 2025 r. (III SA/Gl 1071/24) WSA w Gliwicach stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej Orzesze z 24 października 2024 r., nr VII/59/24 w sprawie nadania nazwy ulicy istniejącej a dotychczas nienazwanej w Orzeszu (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2024 r. poz. 7152).

Wyrokiem z 2 lipca 2025 r. (III SA/Gl 527/25) WSA w Gliwicach uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z 4 kwietnia 2025 r., nr NPII.4131.1.237.2025 (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2025 r. poz. 2572) stwierdzające nieważność zarządzenia Burmistrza Miasta Żywca z 27 lutego 2025 r., nr BOB.0050.42.2025.STM w sprawie ustalenia stawek opłat za korzystanie z parkingu przy Galerii Lider zlokalizowanego poza pasem dróg publicznych, stanowiącego własność Miasta Żywca (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2025 r. poz. 1438), w części określonej w § 1 ust. 2 i 3 zarządzenia.

W artykule prasowym opublikowanym w Dzienniku Gazecie Prawnej z 23 czerwca 2025 r., nr 119(6536), str. C2, wspomniano o wyroku WSA w Gliwicach z 6 lutego 2025 r. (I SA/Gl 535/24), w którym stwierdzono, że sam fakt zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez małżonkę i małoletnie dzieci podatnika nie przesądza o posiadaniu przez podatnika centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodka interesów życiowych) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przedmiotem artykułu prasowego opublikowanego w „Rzeczpospolitej” z 17 czerwca 2025 r., nr 139, str. D3, był wyrok WSA w Gliwicach z 16 kwietnia 2025 r. (I SA/Gl 1150/24) uchylający interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. W wyroku tym stwierdzono, że od nabycia towarów i usług związanych z realizacją inwestycji polegającej na rozbudowie Inteligentnego Systemu Transportowego (ITS) jednostce samorządu terytorialnego przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego.

Przedmiotem artykułu prasowego opublikowanego w Dzienniku Gazecie Prawnej z 16 czerwca 2025 r., nr 115(6532), str. B1, było postanowienie WSA w Gliwicach z 31 marca 2025 r. (I SAB/Gl 4/25) o odrzuceniu skargi, która została wniesiona za pomocą systemu e-Doręczenia. W uzasadnieniu tej kwalifikacji wskazano, że w aktualnie obowiązującym stanie prawnym skarga do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego może zostać wniesiona jedynie za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP), a skorzystanie z innego kanału komunikacji elektronicznej jest nieskuteczne. Argumentacja ta zyskała aprobatę NSA, który postanowieniem z 12 czerwca 2025 r. (I FSK 786/25) oddalił zażalenie na wskazane postanowienie WSA w Gliwicach.

W Dzienniku Gazecie Prawnej z 9 czerwca 2025 r., nr 110(6527), str. B1 opublikowano artykuł dotyczący wyroku WSA w Gliwicach z 2 kwietnia 2025 r. (I SA/Gl 1191/24). Orzeczenie to zapadło w sprawie, w której spór dotyczył kwestii opodatkowania dochodów osiąganych przez fundację rodzinną z krótkoterminowego najmu domków letniskowych i apartamentów mieszkalnych. Skarżący uważali, że taka działalność jest wolna od podatku dochodowego. Organ prezentował stanowisko przeciwne. Sąd przyznał rację skarżącym. W uzasadnieniu tej kwalifikacji zaakcentował, że w świetle art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. Poz. 825) brak jest podstaw do różnicowania najmu i najmu krótkoterminowego. W konsekwencji także najem krótkoterminowy stanowi działalność dozwoloną w rozumieniu powołanego przepisu, która korzysta ze zwolnienia wynikającego z art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm.).

Przedmiotem artykułu prasowego opublikowanego w „Rzeczpospolitej” z 3 czerwca 2025 r., nr 127, str. D2 był wyrok WSA w Gliwicach z 8 stycznia 2025 r. (III SA/Gl 884/24) wydany w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. W orzeczeniu tym Sąd stwierdził, że informacja o wysokości nagród i premii wypłaconych głównej księgowej zatrudnionej w samorządowej instytucji kultury ma charakter informacji publicznej, która powinna podlegać udostępnieniu, a kluczowe znaczenie w tym względzie ma art. 2 pkt 4 w związku z art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2136), do których odsyła art. 31a ust. 3 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 87).

Postanowieniem z 2 czerwca 2025 r. (I SA/Gl 34/25) WSA w Gliwicach skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: „Czy art. 8 ust. 2 i ust. 6 Dyrektywy 2009/133/WE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz.U.UE.L.2009.310.34) w zw. z art. 63 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana z 2012 roku - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 roku Nr C 326 s. 1 i nast.) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym, takim jak w postępowaniu głównym, które uzależniają neutralność podatkową przydziału papierów wartościowych reprezentujących kapitał spółki przejmującej dla udziałowca spółki przekazującej od tego, że udziały w podmiocie przejmowanym lub dzielonym nie zostały wcześniej nabyte lub objęte w wyniku wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku innego łączenia lub podziału podmiotów?” Orzeczenie to stanowiło przedmiot artykułu prasowego opublikowanego w Dzienniku Gazecie Prawnej z 4 czerwca 2025 r. nr 107(6524) str. B3.